Epiloog

Zeven dagen later plaats ik dan inderdaad een fotoverslag van de reis. Een toegift, na alle mooie verhalen die hier te lezen zijn.  En wat bij mij beklijft, een week na terugkomst? Asyndetisch opgesomd, overigens zonder climax: flessen water, kleffe witte boterhammen, Wonderwall aan de voet van de Akropolis, sirtaki-muziek met discolampen, dakterras, Nintendo DS, boodschappen doen, pindakaas in Korinthe, zingen in de bus, presentaties met prachtige hand-outs , gesprekken aan tafel, wandelingen zonder Google-maps, en ja, soms misschien toch beter met Google- maps, voetballende jongens om 1.00 s nachts, weerwolven – nog later in de nacht , dutjes in de bus, boot met belangrijke tas aan boord, Olympische competitie, boterkaaseneieren maar dan nog moeilijker, blauwe zee, oranje shirts, zinderende hitte in Epidaurus, pubquiz aan ronde tafels, Korinthische zuilen die we maar niet tegenkwamen, het orakel dat nog steeds onbegrijpelijk is, de omphalos gespot, als kudde-dieren door het poortje, stakende Grieken, dansende Grieken, dansende leerlingen … ja ga zo maar door.

En we weten na deze reis nog lang niet alles van de Griekse cultuur, er is nog veel onderbelicht. Ik hoop dat dat een goede reden is om nog n keer terug te gaan. Niet eens voor de schoonheid van alles wat we gezien hebben; want of het echt mooi is … Griekenland is een land van verhalen, een verhaal is niet zichtbaar – maar ze liggen daar, die oude intrigerende verhalen. En nu ook ons eigen verhaal uit 2018.

Na deze overpeinzing grijp ik ook nog even de gelegenheid om iedereen te bedanken: dhr. Van der Lee voor zijn niet aflatende positivisme, mevrouw Roosken voor continue liefdevolle zorg(vuldigheid), dhr Wernik voor de overlopende schat aan kennis en alle leerlingen voor hun enthousiasme, nieuwsgierigheid, behulpzaamheid en al het meedenken. Ik heb genoten, efcharisto poly!!

 

Mevrouw Bervoets

Advertenties

Dag 7

Wat een geweldige week. De reis was een levendige straat, geweldig om doorheen te rijden, maar ook aan een straat komt een eind. Nadat we gisteren voor het eerst wat regen hebben gediend werden we wakker met een helderblauwe lucht en prachtig weer. Na het ontbijt gingen wij met de metro naar de heuvel Lykavittos na een lange en vermoeiende klim kwamen we aan op de top van de lykavittos. Na een waanzinnig uitzicht over bijna heel Athene gingen we weer naar beneden. Het liefst bleef ik daar de hele dag staan om te genieten van dat uitzicht. Toen we weer beneden waren mochten we op eigen gelegenheid lunchen, waarna we nog wat tijd kregen om in het hotel te blijven of nog even rond te lopen in Athene, om bijvoorbeeld nog wat souvenirs te kopen. Ik zelf ging toen naar het dakterras van het hotel, waar wij nog even gingen genieten van dit adembenemende panorama uitzicht. Wij hebben daarna onze tassen in de bus gedaan, en zijn nu onderweg naar het vliegveld, om weer terug te gaan naar het koudere Nederland. Wij hebben deze trip ervaren als een chocoladekoekje. Als je deze op hebt, wilt je eigenlijk alleen nog maar meer! Helaas gaan we weer terug naar Nederland, en ik spreek namens ons allemaal als ik zeg dat we enorm hebben genoten van deze ongelooflijke reis en we willen graag iedereen bedanken die dit voor ons mogelijk hebben gemaakt. Ευχαριστο και θα σας ξαναδω!

Frank Ansink
(En sam en jim-bob voor de metaforen)

Dag 6

De ochtend was vandaag weer snel aangebroken. Na een wilde nacht in Delphi waar niet alleen de leerlingen maar ook de docenten in de discotheek compleet uit hun dak gingen, werd iedereen om 7 uur alweer door de wekker gewekt. Tijdens het ontbijt zaten we allen nog even na te genieten van de geweldige dance moves van Teade en voor we het wisten zaten we alweer in de bus richting het Orakel van Delphi.

Tot ons grote plezier duurde de bus reis maar 5 minuten, waarna wij de schitterende overblijfselen van het Orakel konden bewonderen. Uiteraard konden wij ook weer genieten van de briljante presentaties van Teade, Chris, Jesse en Mark en wat hebben ze ons weer veel bijgebracht over de immens gave Grieken!

Na afscheid te hebben genomen van het wonderschone Delphi, stapte wij de bus weer in richting de volgende bestemming: het klooster Hosios Loukas.
Op de prachtige locatie genoten wij van een culinair hoogstandje met bewonderenswaardig uitzicht over Griekenland.
Na deze heerlijke lunch werden wij getrakteerd met de laatste maar zeker niet de minste presentaties van Maaike, Filine, Tijn en Alexander.

Nu stapten we voor de laatste keer in onze excentrieke paars-gele bus met onze gedreve maar wel een tikkeltje chagrijnige buschauffeur Loukas. Je kon wel merken dat deze reis er helaas bijna op zat want vrijwel iedereen was verzonken in een diepe slaap.

Na 3 uur kwamen we weer terug in het altijd mooie maar met soms nare geuren hebbende Athene.
Dankzij het fantastische initiatief van meneer Wernick, die de hele week ervoor zorgde dat wij onze troep in de prullenbak deponeerden, konden we de bus spik en span teruggeven aan Loukas.

Vanavond maken we er voor de laatste keer een feestje van en mag Taleah om 12 uur 17 kaarsjes uitblazen.

Isa en Stiene

Dag 5

Met de gore smaak van de zompige begrafeniscake van de vorige avond in je mond, begonnen sommigen van ons de dag met een frisse duik in het zwembad. Onder toeziend oog van de hoteleigenaar, die driftig wees naar zijn voeten terwijl hij het woord “toes” bleef herhalen, mochten wij het zwembad betreden. Of hij het Engelse woord “toes” bedoelde of “douche” zal voor altijd een raadsel blijven. Dit was overigens dezelfde man die de vorige dag, als een echte ouwe snoepert zat te observeren wat voor jong vlees hij vandaag in de kuip had; het bleken koteletjes met aardappels en rijst te zijn.

Maar genoeg over zaterdag, vandaag gingen we naar Olympia, daar waar de wortels van de Olympische spelen liggen. Worstelen, boksen en atletiek, allemaal ter ere van Zeus, voor wie een gigantisch standbeeld van maar liefst twaalf meter hoog werd gebouwd. Een van de presentaties die hier werden gehouden, werd ruw onderbroken door een groep sentimentele Duitse bejaarden op een sandalen-met-geitenwollensokken-tour waren. Een van hen vertelde dat hij in 1964 op exact dezelfde plek ook een presentatie stond te geven. Met melancholie keek hij als het ware terug naar datzelfde toneelstuk, waar hij ooit zélf de hoofdrol in speelde. Aangedaan door zijn Griekse Weltschmerz, deelde hij zijn gevoelens met ons.

Na het samenvoegen der groepen konden we voor eens en altijd vaststellen in het Olympisch stadion wie van ons de snelste was. Onze huisfilosoof en -fotograaf heeft dit prachtig vast kunnen leggen met zijn Japannerapparaat.

Het volgende punt op de planning was een bezoek aan het kleinschalige Archimedes museum met ogenschijnlijk kleinschalige uitvindingen, waarmee een van Griekenlands meest indrukwekkende gebouwen ooit is gemaakt: het Parthenon. Het museum was in scholierentaal: ‘Wel te doen’.

Nadat wij alle cultuur daar hadden opgesnoven, vervolgden wij ons avontuur richting Delphi. De reis verliep echter niet geheel vlekkeloos; Eén iemand – voor de verandering géén leerling – was zijn tas op de boot vergeten. *kuch kuch* Meneer van der Lee *kuch kuch* Na deze korte vertraging konden we toch weer verder richting Delphi, waar het hotel op ons wachtte. Kortom: vandaag hebben we weer van de Griekse schoonheid mogen genieten.

Wat ons betreft kan de Griekse schoonheid worden omschreven middels slechts vier woorden: nobele eenvoud, stille grootheid.

Alexander en Tijn

Dag 4

Zaterdag 28 april

Vandaag is Jesse Jarig! Kei leuk! We moesten we om kwart over 8 beneden zijn voor het ontbijt, dus we konden “uitslapen”! Een aantal mensen waren voor het ontbijt nog even gaan zwemmen in de zee! Toen reden we met de bus naar Mykene. In de bus hebben we met z’n alle voor Jesse gezongen, en kreeg hij nog wat cadeautjes die de docenten van zijn ouders hadden meegekregen! Ook zat er een super lieve kaart bij, die Jesse in de bus voorlas. Van de docenten heeft hij ook nog een klein cadeautje gekregen, namelijk een grieks, wiskundig spel. In mykene hebben we allemaal opgravingen gezien van Schliemann. Wij waren erg onder de indruk van de kyklopische muren, die bestonden uit stenen die wel 20 ton konden zijn. Hierna liepen we naar het koepelgraf van Atreus. Ook gingen we nog naar Nemea met de bus. Dit was iets van 1,5 uur rijden, dus kon iedereen nog even lekker slapen. In Nemea hebben we geluncht en rondgelopen. Hierna gingen we naar het nieuwe hotel, maar stopte onderweg nog even bij een pompstation waar alles overpriced was. Bij het hotel is ook een zwembad! Voor we hier kwamen wisten we nog niet zeker of er water in zou zitten, maar lucky us, want hij is gevuld. We zijn toen dus allemaal gaan zwemmen. Ook de kamerindeling is een beetje omgegooid! De 5e klassers en 4e klassers zitten nu gemengd! Super gezellig! We hebben gegeten in het hotel, en Eleanne en Frank hebben een piano optreden gegeven tijdens het eten! Dat was super mooi!

Sam en Alex

Dag 3

dag 3:

Vandaag begon de dag met een keuze. Of naar het prachtige Agora of naar de intrigerende kouroi van het Nationaal Archeologisch Museum. Het was een moeilijke keuze. Ik weet al wat u denkt, hechte vriendschappen vonden hun einde in de brandende zon.
Na heel wat wikken en wegen hebben we de keuze kunnen maken. Een deel vertrok te voet richting het idyllische Agora, terwijl het andere deel zich kon vertoeven in de sauna op wielen, zich voorbereidend op de pracht en praal van het museum.

Wanneer u denkt aan Griekenland, denkt u al gauw aan duizenden jaren oude tempels, helderblauwe blauwe lucht, en de vruchtbare olijfbomen. Iets vergelijkbaars kon je vinden in de Agora. Ochtendzon op het gezicht, een educatieve presentatie voor de neus en de Akropolis op steenworp afstand. Wat wilt u nog meer?
De overblijfselen waren indrukwekkend en de marmeren stenen sleepten je mee naar het bruisende leven van tweeduizend jaar geleden. Echt een plek om naar terug te keren!
Terwijl de ene groep hiervan genoot, werd er bij de andere groep fascinerend gekeken naar eeuwenoude, marmeren standbeelden, maskers en fresco’s. Rondgeleid door een enthousiaste, Nederlandse gids, was er niemand die niet aandachtig luisterde.
Nadat het korte uurtje voorbij was, voegden de wegen zich weer samen en was de harmonieuze groep van weleer weer hersteld.
We winden er geen doekjes om, we hebben vandaag veel tijd doorgebracht in de bus, maar rijdend door het Mediterraanse landschap was verveling geen optie. Al gauw kwamen we aan bij Korinthe, het Rotterdam van Oud Griekenland. De volgende presentaties werden gehouden, dit keer werd de schaduw wel opgezocht.
Het was een kort genot, want de bus liet niet op zich wachten.
Op naar de volgende stop: Tolo.
Hier kwam dan toch echt die verfrissende duik in de helderblauwe zee.
Het avondeten was ook echt een hoogtepunt van de dag. Je kon de zon onder zien gaan, met blote voeten in het zand wroetend en genieten van gegrilde kip.
Tegen half negen besloten we het florissante leven in Nafplio nog even op te zoeken. Uitgestalde sieraden tentjes en een overvloed aan terrasjes aan de haven, en de daarbij horende schreeuwende obers die een moord zouden doen voor jouw entree, zorgden voor veel grote ogen.
Kortom, wederom een geslaagde dag in Griekenland.

Felix en Lotte.

Dag 2!

Dag 2!!
Vandaag was de allereerste dag dat wij wakker werden in Griekenland en de tweede dag van de reis. En net zoals gisteren was het erg warm, maar dat weerhield ons niet om de Akropolis te beklimmen. De Akropolis was erg indrukwekkend. Hier werden ook 2 presentaties gehouden, de een ging over het Erechteion, dit was de tempel voor Athene en Poseidon. De ander ging over het Partenon, een prachtige tempel gewijd aan Athena. Hier leerden wij dat beide tempels grotendeels waren afgebrokkeld en door archeologen weer moest worden opgebouwd. Tijdens deze opbouw vonden de archeologen veel oude voorwerpen, die wij konden zien in het Akropolismuseum. Hier stond een mooie opdracht op ons te wachten; het schetsen van de Kouroi. Na de lunch wilden we naar de agora gaan, maar deze was helaas vroegtijdig gesloten. Deze wending werd snel rechtgezet met ijsje op de weg terug naar het hotel. De extra tijd besteedden we goed om even te relaxen op het dakterras. Hierna kwam het avondeten in een leuk Grieks restaurant met goed uitzicht op de akropolis. Tijdens het eten zongen de muzikanten ons toe met wat hulp van de meiden van onze klas. Tenslotte liepen we terug naar het hotel.

groetjes kamer 560